PAŃSTWO SASSANIDÓW

libido Sąsiadem Cesarstwa Rzymskiego nad Eufratem i Tygrysem była Persja Sassanidów, która w r. 226 przejęła dziedzictwo po obalonym przez siebie Królestwie Partów. Państwo Sassanidów obejmowało rozległe obszary od Kaukazu i Morza Kaspijskiego na północy do Zatoki Perskiej na południu oraz\' od Eufratu na zachodzie do rzeki Oxus (dziś Amu-Daria) na wschodzie. Wśród jego mieszkańców przeważała ludność pochodzenia irańskiego o tradycjach wysokiej cywilizacji. Władcy sassanidzcy stworzyli silne, scentralizowane państwo. Przysługiwał im tytuł króla królów (szach). Otaczali się wyszukanym ceremoniałem dworskim, władzę zaś sprawowali absolutną. Religia państwowa, którą był mazdeizm stworzpny w swym głównym zrębie przez Zoroastra, przyczyniła się do wewnętrznej spoistości Persji. Scentralizowana zaś biurokracja, stosująca ucisk ludności innoplemiennej, zapewniała szachowi posłuch na obszarze całego państwa. Wśród mieszkańców Persji występowały podówczas uprzywilejowane kasty — kapłańska, rycerska i urzędnicza. Natomiast pozostała ludność, tzn. rolnicy i rzemieślnicy, była ograniczona w prawach. Państwo Sassanidów posiadało tak poważną pozycję, że Imperium Rzymskie nie wahało się uznać je za równą sobie potęgę, a cesarze, zwracając się oficjalnie do szacha, tytułowali go bratem. Kodeks Pracy